Elementy układu klimatyzacji
1 – rurka (A); 2 – rurka (B); 3 – rura wydechowa; 4 – rura wydechowa; 5 – przyłącze po stronie wysokiego ciśnienia; 6 – blok parownika; 7 – tuba; 8 – nakrętka, 5–7 Nm; 9 – przyłącze po stronie niskiego ciśnienia; 10 – kompresor; 11 – wspornik sprężarki; 12 – kondensator; A – parownik do rury ssącej, 5–7 Nm; B – rura ssąca do sprężarki, 8–12 Nm; C – wąż tłoczny sprężarki, 17–26 Nm; D – wąż odprowadzający do rury wydechowej, 19–28 Nm; E – rura wydechowa do skraplacza, 19–28 Nm; F – rurka (A) do skraplacza, 7–11 Nm; G – rurka (B) do parownika, 12–15 Nm.
Obwód klimatyzacji
Zlecenie wykonania
1. Zamontować manometr na przewodzie.
2. Uruchom silnik, pozostaw go pracującego na prędkości obrotowej silnika przez 2000 min⁻¹ i ustaw tryb maksymalnego chłodzenia na wysoką prędkość wentylatora.
3. Otwórz wszystkie okna i drzwi.
4. Zamontuj termometr w kratce wlotu powietrza pojazdu.
5. Umieść termometr mokry i suchy jak najbliżej wlotu urządzenia chłodzącego.
6. Sprawdź, czy ciśnienie wskazywane przez manometr mieści się w zakresie od 1,373 do 1,575 kPa. Jeżeli ciśnienie jest zbyt wysokie, należy dolać wody do skraplacza. Jeżeli ciśnienie jest za niskie, zamknij przód skraplacza.
7. Sprawdź, czy temperatura powietrza w kratce wentylacyjnej wnętrza pojazdu mieści się w zakresie od 25 do 35°C.
8. Z wykresu oblicz wilgotność względną powietrza, porównując temperatury termometru mokrego i suchego.
9. Zmierz temperaturę na kratce wentylacyjnej wnętrza samochodu i oblicz różnicę za pomocą termometru suchego i termometru na kratce wlotu powietrza.
10. Sprawdź, czy jeśli przecięcie wilgotności względnej i różnicy temperatur mieści się w granicach tolerancji, to układ klimatyzacji działa normalnie.