Historia i opis samochodu Hyundai Getz

Getz - samochód subkompaktowy (klasa B według standardów europejskich), produkowany przez południowokoreańską firmę Hyundai w latach 2002-2011. Sprzedawane na całym świecie z wyjątkiem Kanady, Chin i USA. Opracowano w Europejskim Centrum Inżynieryjnym Hyundaia we Frankfurcie w Niemczech. Po raz pierwszy pokazany na Salonie Samochodowym w Genewie w 2002 roku. W Korei Południowej sprzedawany był pod nazwą Click, w Indiach – Getz Prime, w Japonii – TB (Think Basic), w Malezji - Inokom Getz, w Wenezueli - Dodge Brisa. Montaż odbył się w Wenezueli, Egipcie, Indiach, Malezji, Tajwanie i Korei Południowej. Samochód był produkowany do 2011 roku, nawet po wprowadzeniu na rynek jego następców – i20 w 2008 roku w Europie i Accent RB w 2010 roku w Korei Południowej.

Nadwozie samochodu Hyundai Getz występowało wyłącznie w postaci 3 lub 5-drzwiowego hatchbacka. Silnik umieszczono poprzecznie z przodu, a napęd przekazywany jest na przednie koła. Skrzynia biegów: 5-biegowa manualna lub 4-biegowa automatyczna. Gama silników jest dość zróżnicowana. Silniki benzynowe reprezentowane są przez pięć 4-cylindrowych silników rzędowych o pojemności 1,1, 1,3, 1,4, 1,5 i 1,6 litra o mocy od 62 do 105 KM. Do dyspozycji są trzy silniki wysokoprężne – jeden 3-cylindrowy rzędowy 1,5-litrowy o mocy 79 KM. oraz dwa 4-cylindrowe silniki rzędowe o pojemności 1,5 litra i mocy 87 i 108 KM, wszystkie z turbodoładowaniem.

Od 2008 do 2011 roku elektryczna wersja Getza była sprzedawana w Nowej Zelandii i Australii pod nazwą Blade Electron. Model ten rozwija prędkość maksymalną 120 km/h i zasięg 120 km przy pełnym naładowaniu.

W 2005 roku Getz przeprowadził lifting, który został pokazany jesienią na Salonie Motoryzacyjnym we Frankfurcie. Zmodyfikowano przednią i tylną część nadwozia, reflektory i osłonę chłodnicy, zmodyfikowano także 1,5-litrowe silniki wysokoprężne i 1,4-litrowe silniki benzynowe. Zaktualizowano także tablicę przyrządów i wykończenie wnętrza.

W Wielkiej Brytanii poziomy wyposażenia to GSI, CDX i Sport, a w Nowej Zelandii XD i XE. W Australii poziomy wyposażenia to XL, GL i FX. Po liftingu zrezygnowano z wersji XL i GL, a FX zastąpiono sportową wersją SXi. Pozostałe modele nazwano "Getz". W pierwszej połowie 2006 roku wycofano SXi, pozostawiając jedynie podstawową wersję z silnikami 1,4 lub 1,6 litra. Na początku 2008 roku Getz 1.4 otrzymał nazwę S, a 1.6 - SX.

Maksymalne wyposażenie obejmuje przednie i boczne poduszki powietrzne, ABS z elektronicznym rozdziałem siły hamowania (EBD), centralny zamek ze zdalnym powiadamianiem, 14-calowe felgi aluminiowe, przednie światła przeciwmgielne, klimatyzację, elektrycznie sterowane lusterka, elektrycznie sterowany szyberdach, przednie i elektrycznie sterowane szyby tylne, Odtwarzacz CD i komputer pokładowy. Opcje obejmowały skórzaną tapicerkę, lakier metaliczny, nawigację satelitarną, elektroniczną kontrolę stabilności (ESC), kontrolę trakcji (TSC), zestaw głośnomówiący i odtwarzacz MP3 ze złączem USB.

Samochód przeszedł testy Euro NCAP w 2004 roku, uzyskując ogólną ocenę czterech gwiazdek. Testowany przez nas model posiadał poduszki powietrzne kierowcy i pasażera oraz przednie pasy bezpieczeństwa z napinaczami i ogranicznikami napięcia. Zgodnie z opisem – "w miarę zrównoważona skuteczność" i "ogólnie dobra" ochrona dzieci. Jednak konstrukcja samochodu w znacznym stopniu przyczyniła się do jego słabej ochrony pieszych.

W 2008 roku bezpieczeństwo Getza zostało ocenione przez australijską firmę ANCAP, która przyznała mu 4 na 5 gwiazdek (ocena: 25,35 na 37).

Hyundai Getz, siedzenie kierowcy

Hyundai Getz, salon

Hyundai Getz, komora silnika