Ciśnienia testowe dla przednich hamulców wynoszą 100 kg/cm². Ciśnienia te są podane dla zimnego stanu układu hamulcowego. Temperatura bębnów i tarcz podczas hamowania awaryjnego z prędkości 90 km/h osiąga 80°C, a podczas długiego zjazdu na hamulcach może osiągnąć 400°C. Ciśnienie należy zwiększać jeszcze bardziej, ponieważ wzrasta temperatura płynu hamulcowego w cylindrze.
Normalne ciśnienie w układzie hydraulicznym, gdy hamulce nie działają, jest nieistotne. Po naciśnięciu hamulca ciśnienie szybko wzrasta i utrzymuje się w układzie aż do zwolnienia pedału. Każdy kierowca wyobraża sobie, jak szybko wzrasta ciśnienie, porównując szybkość jego wzrostu do szybkości swojej reakcji podczas awaryjnego hamowania.
Najnowsze badania wykazały, że korozja przewodów hamulcowych może doprowadzić do awarii układu hamulcowego już po 80 dniach wystawienia na działanie soli używanej do topienia lodu i śniegu na drogach. Daje to podstawę do automatycznego podejrzenia obecności usterek w przewodach hamulcowych w czteroletnim samochodzie. W zamian można zastosować rurki wykonane ze stopu miedzi.
Wszystkie powyższe fakty wskazują na konieczność regularnej kontroli rur. Oczywiście, kontrole należy przeprowadzać jesienią, przed nadejściem zimy, a także wiosną, aby ocenić skalę uszkodzeń spowodowanych korozją.
Zaznacz przebieg wszystkich twardych rur i umyj lub usuń szczotką wszelki brud. Jeśli na rurach widać, że są pokryte jakąkolwiek substancją antykorozyjną do podwozi, nie należy ich dotykać. Sprawdź dętki pod kątem wgnieceń, które mogły powstać wskutek odpryskiwania kamieni z kół. Jeśli znajdziesz takie wgniecenia, wymień uszkodzoną część dętki, ale przed tym przeczytaj resztę tej sekcji. Każda odsłonięta część, na której widoczne są ślady korozji lub wżerów na powierzchni zewnętrznej, może wymagać wymiany.
Elastyczne przewody biegnące od spodu do każdego z przednich kół do każdego z tylnych kół nie powinny mieć żadnych otarć ani pęknięć. Zegnij je i sprawdź, czy na powierzchni pojawią się pęknięcia. Jeśli węże są sztywne, nieelastyczne lub załamane, oznacza to, że zbliża się koniec ich żywotności. W razie wątpliwości należy wymienić węże. Należy również upewnić się, że nie ocierają się o ciało.
Zanim podejmiesz próbę wymontowania dętki w celu wymiany, ważne jest, aby upewnić się, że masz niezbędne części zamienne, jeśli nie chcesz pozostawać bez samochodu przez dłuższy czas. Podczas wyjmowania rurek często dochodzi do ich uszkodzenia.
W miejscu zetknięcia sztywnych rur z elastycznymi przewodami montuje się wsporniki, a elastyczną rurę przytrzymuje się za pomocą zacisku w kształcie litery U, który pasuje do rowka w złączce. Przed użyciem klucza należy zamoczyć smoczki w płynie hamulcowym, ponieważ w smoczkach zawsze gromadzi się niewielka ilość korozji, która uniemożliwia ich odkręcenie. Podczas gdy elementy są jeszcze namoczone, pod pokrywę zbiornika płynu hamulcowego należy podłożyć kawałek folii plastikowej i przykręcić pokrywę. Jest to konieczne w celu zminimalizowania wycieku płynu z odłączonych rur. Przytrzymaj klucz imbusowy na elastycznym złączu węża, jednocześnie odkręcając złączkę na sztywnej rurze. Następnie pociągnij zacisk, aby uwolnić obie rurki z uchwytu. Aby zdjąć wąż elastyczny, czynność tę należy wykonać na obu końcach. W przypadku sztywnej rurki na drugim końcu wystarczy odkręcić jedynie końcówkę cylindra lub łącznik. Podczas wymiany węża elastycznego należy zachować ostrożność, aby nie uszkodzić przyłączy rur do niego podłączonych. Jeśli brodawka jest wyjątkowo oporna, należy przygotować się na konieczność wymiany także sztywnej rurki. Zdarza się to dość często przy stosowaniu kluczy płaskich. Warto wydać trochę pieniędzy na specjalny klucz do rurek, który wygląda jak klucz nasadowy z wycięciem, przez które można przełożyć rurkę.
Jeśli zamawiasz nową dętkę w warsztacie naprawczym, zabierz ze sobą starą dętkę jako próbkę, aby końcówki i nyple były identyczne.
Wymianę węży i rurek wykonuje się w odwrotnej kolejności. Podczas dokręcania należy zachować szczególną ostrożność, aby zapewnić prawidłowe wyrównanie złączy i uniknąć uszkodzenia gwintów. Oznacza to, że może zaistnieć konieczność lekkiego zgięcia rurki w miejscu jej włączenia, jednak zgięcie to nigdy nie powinno być zbyt ostre.
Podczas montażu węży elastycznych należy uważać, aby ich nie skręcić. Może się tak zdarzyć podczas ostatecznego dokręcania przyłączy, jeśli koniec węża elastycznego nie zostanie przytrzymany kluczem.
Jeśli sztywna rura zostanie usunięta lub złącze poluzuje się na tyle, że do układu może przedostać się powietrze, należy odpowietrzyć układ.