Jednostka SMARTRA zawiera wbudowaną antenę indukcyjną oraz obwody elektroniczne podłączone do stacyjki. Jednostka SMARTRA połączona jest ze sterownikiem silnika specjalną linią komunikacyjną.
Ta metoda sterowania jednostką SMARTRA jest najwłaściwsza, ponieważ uruchomieniem silnika steruje jednostka sterująca silnika.
Zasada działania systemu
System immobilizera składa się ze sterownika silnika, modułu SMARTRA i transpondera wbudowanego w kluczyk zapłonu.
Sterownik silnika rozpoznaje kluczyk zapłonu za pomocą specjalnego algorytmu kodowania działającego równolegle w transponderze i sterowniku silnika. Uruchomienie silnika jest możliwe tylko wtedy, gdy wyniki algorytmu są zgodne. W pamięci sterownika silnika przechowywane są dane ze wszystkich transponderów dostarczonych z pojazdem.
Jednostka sterująca silnika i jednostka SMARTRA komunikują się ze sobą specjalną linią komunikacyjną. W czasie trwania tego połączenia pomiędzy jednostką sterującą silnika a SMARTRA, linia "K" jednostki sterującej silnika nie może być wykorzystywana do innych rodzajów komunikacji; jednostka sterująca silnika nawiązuje komunikację poprzez linię "K" zarówno z jednostką SMARTRA, jak i z innych urządzeń (na przykład z urządzeniem testowym podczas konserwacji) poprzez włączenie multipleksera i uruchomienie specjalnych procedur komunikacyjnych. Multiplekser jest częścią sprzętu jednostki sterującej silnika. Jednostka SMARTRA komunikuje się za pośrednictwem transpondera wbudowanego w kluczyk stacyjki. Łączność odbywa się na częstotliwości radiowej 125 kHz. Jednostka SMARTRA znajduje się na stacyjce obok anteny radiowej radiotelefonu. Sygnał RF odbierany przez antenę pętlową jest przetwarzany przez jednostkę SMARTRA na komunikaty do komunikacji szeregowej, a komunikaty odbierane ze sterownika silnika są przetwarzane na sygnał RF przesyłany przez antenę do transpondera.
Blok SMARTRA nie wykonuje identyfikacji transpondera ani obliczenia algorytmu kodowania. Jest to zaawansowany interfejs, który przekształca strumień danych o częstotliwości radiowej otrzymany z transpondera na sekwencję komunikatów wysyłanych do sterownika silnika i odwrotnie.
Transponder jest typu Hitag 2 z ulepszonym algorytmem kodowania. Podczas programowania kluczyka do transpondera wprowadzane są specjalne dane pojazdu, które są przez niego rejestrowane
urządzenie magazynujące. Procedura rejestracji jest jednorazowa, dlatego nie ma możliwości zmiany zawartości pamięci transpondera. Dane wprowadzane są w postaci 9-bajtowego ciągu znaków skompilowanego przez producenta. Zawartość pamięci transpondera jest podzielona na dwa łańcuchy zwane "identyfikatorem" i "hasłem klucza".
Po tym zaprogramowaniu pamięć transpondera zostaje zablokowana i nie można odczytać ani zmienić jej zawartości. Transponder przechodzi ze stanu "czystego" do stanu "zaprogramowanego".
Ponadto każdy transponder ma swój własny 32-bitowy numer identyfikacyjny IDE. Numery IDE transpondera są unikalne (nie powtarzają się). Numer IDE jest wpisany fabrycznie i można go jedynie odczytać.
Identyfikator klucza i hasło nie są przesyłane ze sterownika silnika do transpondera i odwrotnie. Przesyłane są jedynie wyniki algorytmu kodowania. Na podstawie wyniku kodowania prawie niemożliwe jest obliczenie danych specyficznych dla pojazdu.
W celu kodowania kluczyków lub w innych celach sterownik silnika jest podłączony do urządzenia testującego, którym może być tester fabryczny używany na stacjach obsługi Hyundai. Komunikacja odbywa się poprzez protokół liniowy "K" sterownika silnika.